CT ศูนย์รวมคนรักการ์ตูนในประเทศไทย!!!

CT ศูนย์รวมคนรักการ์ตูนในประเทศไทย!!!

เหล่าคนรักการ์ตูนทั้งหลาย ได้เวลารวมตัวกันแล้ว!!!
 
บ้านPortalCalendarช่วยเหลือค้นหารายชื่อสมาชิกกลุ่มผู้ใช้สมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 รักหมดใจ นายม้าพยศ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ไปที่หน้า : 1, 2  Next
ผู้ตั้งข้อความ
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Sun Jun 06, 2010 4:06 am

จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

ณ ดาดฟ้าของบ้านเคียวยะ

\"มาที่ญี่ปุ่นได้แค่3วัน ก็จะกลับอิตาลีแล้วเหรอ\"
\"ใช่ ฉันต้องไปดูแลลูกน้องในฐานะบอสของคาบัคโรเน่น่ะแหละช่วงที่ฉันไป3วันนี้เคียวยะก็ดูแลตัวเองไปก่อนนะ^^\"
\"ถ้าฉันรู้ว่านายมีชู้ที่นั่นละก็...กลับมานายตายแน่ ไอ้ม้าพยศ!\"
\"จ้า~! ยอดยาหยีของพี่ พี่รักแค่เคียวยะคนเดียวเท่านั้นแหละจ้ะ~!^^\"
แล้วดีโน่ก็สวมกอดเคียวยะแบบไม่เกรงใจ
\"จะปล่อยหรือไม่ปล่อย\" เคียวยะมองดีโน่ตาขวาง
\"ว้า~! น่าเสียดายจังที่วันนี้มีเวลาไม่พอ กลับมาเมื่อไหร่เดี๋ยวต่อให้ละกัน^^\"
\"ถ้าไม่ปล่อยฉันจะขย้ำนายให้ตายตรงนี้ไปเลย\" \"ถ้าอยากให้ปล่อยงั้นปล่อยก็ได้จ้ะ แหะๆ-_- " เคียวยะโหดจังTOT
"ช่วงที่เราห่างกัน นายยังรักฉันอยู่มั้ย-///-" "เอ๋ O_O" แล้วดีโน่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเคียวยะเริ่มเปิดประเด็นนี้ก่อน ทั้งที่ตนมักจะเป็นคนถามอยู่เสมอ
"อื้อ ก็ต้องรักเคียวยะทุกวันอยู่แล้วล่ะ ไปนะ" แล้วดีโน่ก็ยกกระเป๋าเดินทางแล้วกำลังเดินจากไป
"เดี๋ยวก่อน" หมับ! แล้วเคียวยะก็เข้าไปกอดดีโน่จนเค้าเองยังแปลกใจเมื่อเค้าไม่เคยเห็นเคียวยะมากอดเค้าอย่างนี้ซักครั้งหนึ่งในชีวิตOoO
"รีบกลับมา...เร็วๆนะ-///-" ประโยคนี้ทำให้ดีโน่หน้าแดงไปถึงหูไม่แพ้เคียวยะเช่นกัน
"อื้อ ฉันต้องกลับเร็วเพื่อเคียวยะอยู่แล้ว^^" แล้วดีโน่ก็จูบลาบนหน้าผากของเคียวยะแล้วเดินจากไป
ไม่ทันไรที่เค้าเดินจากไป เคียวยะก็เห็นรูปถ่ายใบนึงที่คว่ำอยู่ จึงหยิบขึ้นมาดู
แล้วเคียวยะก็ช็อค เมื่อรูปถ่ายใบนั้นเป็นรูปที่ดีโน่ไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นที่อิตาลี
"หนอย...บังอาจมากนะ ไอ้ม้าพยศ ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลย!"


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Sun Jun 06, 2010 4:07 am

เหตุเกิดทาง 3 แยก

วันต่อมา ณ ตลาดแห่งเมืองนามิโมริ

\"ไง ซาวาดะ\" เคียวยะเดินเข้าไปที่ข้างหลังของสึนะ ทำให้สึนะตกใจมาก \"อ่ะ...สวัสดีครับ คุณฮิบาริ\" โอย....หายใจแทบไม่ทันเลยฉันT_T \"นายมีกล้องวีดีโอรึเปล่า\" \"เอ๋O_O\" ที่แท้ก็มาเรื่องกล้องแฮนดิแคมเองเหรอเนี่ย-_- นึกว่าจะมาฆ่าฉันซะแล้วโอย.... โล่งอกไปที \"มีครับ ว่าแต่คุณฮิบาริจะเอาไปทำอะไรเหรอครับ\" \"นั่นไม่ใช่เรื่องของนายที่จะมายุ่ง....\" \"อา...ครับT_T\" นี่เราไปพูดกวนประสาทคุณฮิบาริหรือไงเนี่ย \"วันนี้นายไปที่ผับกับฉันหน่อยได้มั้ย\" \"เอ๋ OoO\" นี่คุณฮิบาริจะให้เราทำอะไรเนี่ย \"ทำไมหรือครับ\" \"ว่าจะให้ไปบันทึกภาพอะไรซักหน่อย\" \"บันทึกภาพO_O\"

เวลา 2 ทุ่ม ครึ่ง ณ ผับที่ต้นทาง 3 แยก

\"เฮ้ โกคุเดระ ยามาโมโตะ ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ\" \"โย่ สึนะ\" \"หวัดดีครับรุ่นที่10TOT\"
\"คือว่าพวกเรา2คนมาทำตามสัญญานิดหน่อยน่ะ^^\" \"หนอย....แก!\" \"โอ๊ะ เจ็บนะ โกคุเดระ\" แต่สึนะก็ยังแปลกใจ เมื่อเห็นโกคุเดระแอบอยู่ที่หลังของยามาโมโตะ แล้วเอาเล็บจิกที่ไหล่ของร่างสูงไปมา \"เอ๊ะ ฉันว่าฉันเห็นเหมือนชายกระโปรงที่ขาของโกคุเดระคุงอยู่ด้วยนะ\" \"อ่ะ....ชายกระโปรงอะไรเหรอครับTOT\" \"แหม อายอะไรล่ะ นายก็แค่ใส่กระโปร...\" \"อย่าพูดนะเฟ้ย ยามาโมโตะ\" แล้วโกคุเดระก็เอามือไปปิดปากยามาโมโตะ แต่ยามาโมโตะก็ไม่รอช้า รีบคว้าตัวโกคุเดระให้อยู่ต่อหน้าสึนะ เพื่อให้เพื่อนเห็นของดีเหมือนกัน \"เฮ้ยO///O\" \"อ๊ะ โกคุเดระคุงO_O\" แล้วสึนะก็เห็นโกคุเดระใส่กระโปรงสีแดงสดพร้อมกับเสื้อเครื่องแบบนักเรียนหญิงโรงเรียนนามิโมริ \"โห โกคุเดระคุง ต้นขาสวยกว่าฉันซะอีก\" \"ใช่ๆ น่ารักมากเลยเนอะ^^\" \"อา...อะไรกันครับรุ่นที่10-///-\"
รุ่นที่10พูดยังไม่เท่าไหร่ แต่นายพูดทีนึงมันทำให้ฉันใจเต้นแรงหมดแล้วนะ>///< \"เอ...ว่าแต่คุณฮิบาริมาช้าจัง\"
\"ฉันก็อยู่ข้างๆนายนี่ไง\" \"หาOoO\" ทั้ง3คนตกใจเมื่อเห็นเคียวยะใส่ชุดกรรมการนักเรียนหญิงสีดำมานั่งข้างๆพวกเค้าตั้งแต่แรกแล้ว \"ทำไมคุณฮิบาริถึงได้...\" \"ฉันสั่งให้แค่บันทึกภาพอย่างเดียวก็ทำไป ไม่ต้องถามอย่างอื่น\" \"อ่า...ครับ\" โอย...เกือบโดนฆ่าแล้วมั้ยเรา \"เอาล่ะ เริ่มถ่ายได้แล้ว\" \"ครับ เอ๊ะ! กล้อง! กล้องอยู่ไหนน่ะ\" \"อยู่นี่ครับ\" \"หือO_O\" และชายผู้ที่ถือกล้องคือ โรคุโด มุคุโร บอยเฟรนด์ของสึนะนั่นเอง \"มะ...มุคุโร...นี่นาย..\" \"คิดจะทำอะไร ไม่บอกกันบ้างเลยนะครับ ฮิบาริ เคียวยะ\" \"ชิ ทำได้ก็ทำไปซาวาดะ มานี่ซิ\" \"เอ๋ OoO\" แล้วเคียวยะก็ชุกตัวสึนะไปพร้อมกับแผนการของเค้าที่จะเกิดขึ้นอีกไม่ช้านี้


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Sun Jun 06, 2010 4:09 am

สงครามกลางผับ

"ไง โกคุเดระ เต้นยั่วฉันสิ" "เอ๋OoO" นี่นายจะให้ฉันทำอะไรเนี่ยยามาโมโตะ>///< "เอ้า ตามสัญญาไง ยั่วยวนฉันสิ ^^" เฮ้ย จำได้ว่าถ้าแพ้ก็แค่ใส่กระโปรงแต่ไม่มีการทำตามคำสั่งนี่นา<แต่ก็อยากทำอ่า>///< > "นายจะเอาอย่างนั้น.....จริงๆเหรอ-///-" "อื้ม^^"
แล้วโกคุเดระก็ยอมเต้นยั่วหนุ่มยามะตั้งแต่ต้นเพลงแบบเขินอายสุดๆ "นี่ เมื่อไหร่จะให้เลิกฟะ ไอ้บ้าเบสบอล>///<" "เออน่า อีก3เพลง จิ๊บๆ^^" <อ้าว ยามะกลายเปนนกแล้ว>
"นายกะจะเอาให้ฉันตายไปเลยรึไงฟะเนี่ย>///<"
"หึ คิดอะไรดีๆออกแล้วล่ะ" เคียวยะได้ทีแสยะยิ้มและลากสึนะไปหาโกคุเดระและยามาโมโตะ มุคุโรแอบเห็นเคียวยะกระซิบข้างหูสึนะ เข้าจึงจับตาดูเหตุการณ์แบบไม่คลาดสายตา
"นี่ ยามาโมโตะ ขอเต้นด้วยสิ" "ได้เลย ยิ่งควบ3ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ ^^ " "รุ่นที่10มาได้แต่ฮิบาริห้ามเว้ย!" "เหรอ งั้นมาดูซิว่านายกับฉันใครจะยั่วหมอนี่ได้ดีกว่ากัน" "ชิ เอางั้นก็ได้" ไม่ใช่ว่ากลัวเสียหน้ารุ่นที่10หรอกนะ แต่เพราะคนที่ยั่วหมอนี่ได้มีแต่ฉันเท่านั้น!

แล้วเวลาก็ผ่านมาถึงกลางเพลงที่2 บั้นท้ายของเคียวยะก็ไปชนกับสะโพกของโกคุเดระ จนผู้ถูกกระแทกล้มลง
"โอ๊ย! นี่คิดจะหาเรื่องกันใช่มั้ยฮิบาริ" "จะสู้กันตรงนี้เลยก็ได้ ฉันไม่เกี่ยงที่อยู่แล้ว" "หนอย แก!" แล้วโกคุเดระก็ชักไดนาไมท์ออกมาเตรียมเขวี้ยง ส่วนเคียวยะก็หยิบทอนฟาอาวุธประจำกายมาพร้อมรบเช่นกัน
เหวอOoOเรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ ทำไงดีๆT^T โอ๊ย! ปวดกบาลไปหมดแล้ว
T^T "พวกเราออกไปกันเถอะครับ" "เอ๋ แล้วใครจะเคลียร์เรื่องพวกนี้ล่ะO_O" "ไม่ต้องห่วงหรอกครับ คนที่ยุติปัญหาเค้ามานี่แล้วล่ะครับ" "หาO_O" "เอาเป็นว่า พวกเราออกไปจากที่นี่กันดีกว่าครับ" "อืม~T_T" แล้วมุคุโรก็พาตัวสึนะออกจากผับไปโดยที่คาดเดาไม่ได้เลยว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น!OoO


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Sun Jun 06, 2010 4:12 am

ต้นสายปลายเหตุ D18


ระหว่างการเกิดเหตุปะทะกันจนโกลาหล ก็มีผู้ยุติปัญหาทั้งหมดเดินทางมา ณ ผับแห่งนี้ ก็คือ......................................................................

" ไง! กินรังแตนมารึไง? ถึงได้กล้าอาลาวาดจนคนหนีกระเจิงไปเลยน่ะหา? "
" แล้วนายจะทำไมล่ะ!? ทีนายล่ะแหม...ว่าแต่เขา อิเหนาเป็นเองนี่ "
" อะไรเนี่ย!?...เดี๋ยวนี้กล้าหือฉันเหรอเคียวยะ? " ( ดีโน่พูดในสิ่งที่ตรงข้ามกับความคิดค่ะ 55555555+ )
" กล้าตั้งนานแล้วไม่รู้เลยรึไง! "

" รู้สึกว่าเจ้าพวกนั้นมันจะเถียงคำไม่ตกฟากเลยนะ " ฮายาโตะเริ่มเปิดประเดินหัวข้อข่าวกับทาเคชิ
" นั่นน่ะสิ เถียงกันคอเป็นเอ็นเลย และไม่รู้ว่าผับจะแตกรึว่าเราจะรอดออกไปมั้ยTOT "
" เฮ้อ~ ขิงก็รา ข่าก็แรงเนอะ ไม่รู้จักเกรงใจเจ้าม้าพยศเล้ย ต้องมาจ่ายค่าเสียหายที่หมอนั่นเล่นอาลาวาดไปทั่วน่ะ!? " ครั้งนี้ก็ด้วยค่ะTOT ฮือ..ท่านฮิขา...หยุดเต๊อะ สงสารเฮียโน่บ้างเถอะค่า พี่แกแทบจะหมดตัวเพราะท่านฮิแล้วนะคะ คาบัคโรเน่หมดตูดแล้วค่า.........TOT ( ผว่ะ!/แอ้ก! โดนทอนฟาฉาดใหญ่ไป 1 ที คร่อก!~ /Me )
" ส่วนพวกเราก็... " " ไม่ต้องมาต่อสำนวนกับฉันเลยนะไอ้บ้าเบสบอล>///< "( หลังจากที่ฟื้นคืนชีพ) แหม~ ฮายาโตะเขินล่ะสิ คุฟุฟุ...( เอ๊ะ? นี่เดี๊ยนเป็นพี่สัปป้าตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย? ใครรู้ช่วยบอกที-เดี๊ยน/ผู้อ่าน-จะไปรู้แกเหรอฟะ แอ้ก!.. แล้วก็เป็นอย่างที่คิดค่ะ เดี๊ยนโดนลูกเตะมหาประลัยเป็นลูกโทษไปหลายป้าบเพราะดันปากหมาไปว่าท่านฮิที่รักของทุกๆคนนั่นเองค่ะ แถมยังบังอาจลามไปถึงเจ๊ฮายาโตะอีก โอเคค่ะ ข้าน้อยสมควรตาย TOT คร่อก... โฮย..จะรอดกลับไปมั้ยน้อตูT^T)

" จะยังไงก็ช่าง นายน่ะเลิกอาลาวาดและกลับบ้านได้แล้ว! " ได้ทีดีโน่ตวาดกลับบ้าง แต่เคียวยะไม่สนใจอะไรอีกแล้ว และยกทอนฟาจะมาฟาดทุกสิ่งทุกอย่างให้กระจัดกระจายเหมือนกับความเจ็บปวดเล็กน้อยแต่ทำให้หัวใจแตกสลายเป็นเสี่ยงๆที่เขาได้รับจากคนที่คิดว่า..ไม่มีฝีมือพอจะเทียบเขาได้ คนที่คิดว่า...เป็นไอ้บอสจอมซุ่มซ่ามไม่ได้เรื่องไม่ได้ความ คนที่คิดว่า...ไม่น่าจะมาเป็นครูฝึกสอนพิเศษให้เขาได้ และเป็นคนที่คิดว่า...ไม่น่าจะรักมากหมดใจ..มากเสียจนต้องใจสลายเพราะเขาคนนั่นเสียให้ได้!! ทั้งหมดนั้น เป็นเพราะเขาคนเดียว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ควับ...ดีโน่ไม่พูดอะไรนอกจากจะเป็นคู่มือให้กับเคียวยะ ซ้ำยังกระตุกรอยยิ้มที่เหมือนกับว่า กำลังสนุกที่เคียวยะมีท่าทีที่ฉุนเฉียวและโมโหรุนแรงมาก เพราะเป็นท่าทีที่เคียวยะมักไม่แสดงออกมาให้เห็น เฉกเช่นให้เคียวยะระเบิดอารมณ์เย็นชามาเป็นแบบนี้ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่นะ?

ควับ!..หมับ!!!!!!!!!!!

แล้วในที่สุด แส้ม้าพยศก็มัดตัวเคียวยะได้สำเร็จ ในตอนนี้ เคียวยะก็อ่อนแรงลงจนสลบไป จากนั้นเขาก็คุยกับเจ้าของที่นั่นเพื่อตกลงเรื่องค่าเสียหาย เมื่อเสร็จแล้ว ดีโน่ก็อุ้มเคียวยะออกจากผับไป และให้คนที่อยู่ในนั้นงงงงงงงงงงงงไปตามๆกัน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

2 ชั่วโมงต่อมา

เคียวยะรู้สึกตัวอีกครั้ง ก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนเสียแล้ว ถึงกระนั้น เคียวยะก็ไม่รู้เสียเลยว่า ที่นี่คือที่ไหน???? ( เดี๊ยนก็งงค่ะ ถ้าท่านฮิว่าไง ก็ว่าตามนั้นแหละค่ะTOT โอย..ปวดหมองไปหมดแล้ว!!!!!!!!!!!!!!! ใครก็ได้ ช่วยบอกที Where am I ??????ฉันอยู่หนายยยยยยยยยยยยยยย..!!!????????TOT ฮือ..ใครก็ได้ ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยย!!!!!)

" ไง!...เรามาต่อจากที่ผับกันมั้ย? จะได้รู้ผลแพ้ชนะสักที " " เอ๊ะ!? นี่นาย....อื้อ!!!!!!!!!!"
ดีโน่ได้โอกาสขึ้นคร่อมบนตัวเคียวยะตอนที่ยังงุนงงปนสลึมสลือและบดขยี้ริมฝีปากเรียวบางนั้นทันที

" อ๊ะ!? นี่นาย!? โอ๊ย!!!!!!!! " แล้วดีโน่ก็รีบคว้ามือเคียวยะมาจูบ เคียวยะงุนงงกับการกระทำของดีโน่และหน้าแดงตามระเบียบ ( ไอ้ม้าพยศบ้า>///<:ท่านฮิเองค่ะ เดี๊ยนม่ายยยยยย...เกี่ยวววววววน้า!!!!!!!!!!!!!!!!!!! )
แต่เขินไม่ทันไร ก็โดนดีโน่ใช้แส้ม้าพยศมัดมือเคียวยะที่หัวเตียงด้วยความไวเหนือเสียง ( แสดงว่าเร็วมาก ก็เค้าชำนาญนิ 555555 ) เมื่อเคียวยะเห็นดังนั้นจึงเริ่มรู้สึกถึงอันตราย ( แกเพิ่งรู้เหรอเนี่ย-*-) แต่ไม่ทันเสียแล้ว ดีโน่กระชากเสื้อของเคียวยะเผยให้เห็นตุ่มสีไตสีชมพูแสนน่ารักที่แข็งพร้อมที่จะให้กินแล้ว (หื่นจัง หุหุ) ดีโน่ก็ลงมือเริ่มเลียที่ตุ่มไตสีชมพูที่แข็งรอรับเขาอยู่แล้ว เมื่อโดนดีโน่หยอกล้อกับตุ่มไตของตัวเองก็เผลอครางออกมา ทำให้ดีโน่เหิมมากยิ่งขึ้น ทำการดูดดุน กัด ที่ตุ่มไตเพื่อทำให้เคียวยะครางมากยิ่งขึ้น

"อ๊า!!!!!!!!!!! ดี....อื้ม!!!! โน่ พอ........อือ....เถอะนะ....อ๊า!!!! " เคียวยะครางเสียงหวานทำให้ดีโน่เริ่มอยากเล่นอะไรแปลกๆซะแล้ว ( อะไรน่ะเหรอ หุหุ ไม่รู้เหมือนกัน -*- )
ดีโน่เริ่มกลยุทธิ์ใหม่ โดยการลูบไล้ตามร่างกายของเคียวยะ โดยจงใจให้เฉี่ยวกับส่วนนั้นมากที่สุด ดีโน่สนุกกับการทำแบบนี้มาก แต่ว่าเคียวยะไม่สนุกด้วยเลย เคียวยะต้องการให้ดีโน่ทำรุนแรงกว่านี้ ต้องการ ในสมองตอนนี้มีแต่คำว่า ต้องการ ดีโน่รู้ว่าตอนนี้เคียวยะของเขาเริ่มมีอารมณ์แล้ว
" ดีโน่ นายช่วยเร็วๆหน่อยได้ไหม ฉันไม่ไหวแล้ว "
" อ้อเหรอจ๊ะ? เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะทำให้นายสนุกกับเซ็กซ์ครั้งนี้ของพวกเราให้สมใจเลยแล้วกันนะ "
" ถ้าไม่เป็นอย่างที่ว่าล่ะก็...ฉันจะขย้ำนายให้ตายไปเลย! "
และแล้วเคียวยะก็ได้ตาย (ห๊า!!!!!!!! เคียวยะตาย ตายได้ไง เดี๊ยนไม่ยอมมมมมมมมมม)
อ่ะ ล้อเล่น(ผัวะ!!!!(เสียงแฟนคลับเคียวยะตบ) โอยยยยยยย!!!!!! ไม่เล่นแล้ววววว!!!!!!)
ดีโน่เร่งจังหวะการกระแทกและเพิ่มดีกรีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น เพื่อหวังให้เคียวยะครางออกมาดังๆ
" อ๊า~ ดีโน่ ดีจัง อาๆๆ ดีโน่ ฉันน...นน... "
" ไปพร้อมๆกันนะจ๊ะ ที่รัก "
" อ๊า~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.... "

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


หลังจากคืนนั้น.....

" ไอ้หมาพยศ(ม้าค่ะท่านฮิ อึ๋ย! ขอโทษค่าท่านฮิ เดี๊ยนจะไม่ยุ่งแล้ว ฮือออ T^T เกือบโดนขย้ำแล้วเดี๊ยน) นายน่ะ ฉันจะขย้ำทีหลัง เพราะนายทำให้ฉันเสียวซ่านดี "
" เหรอจ๊ะที่รัก ฉันมีความสุขนะที่นายรู้สึก.....เสียว "
"........."
" !? "
" ไอ้เลว............... "
" ย๊ากกกกก มาจากไหนเนี่ยยยยยย!!!!! ฮิเบิร์ดดดดดดดดด!!!!!! โอ๊ยยยยยยย!!!!!!!! มาจิกหัวฉันทำไมมมมม โอ๊ยยยย!!!!!!! "
" ปี้~(จัดการ!!!!!!!)!!!!!!! "
" ย๊ากกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!! "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
Admin
BOSS of CartoonClub
BOSS of CartoonClub


ที่อยู่ : Vongola Family

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Tue Jun 15, 2010 4:33 am

ฮะๆๆๆๆ

แต่งเองเหรอ

ฮาดีนะเนี่ย


Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
http://cartoonclubth.forum-motion.net
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Wed Jun 16, 2010 12:59 am

ไม่อ่ะ

ไปขอเขามา


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
Admin
BOSS of CartoonClub
BOSS of CartoonClub


ที่อยู่ : Vongola Family

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Wed Jun 16, 2010 5:19 am

ความสามารถดีนะ

เขาอนุญาตเหรอ

อิอิ


Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
http://cartoonclubth.forum-motion.net
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Wed Jun 16, 2010 6:03 am

ไม่ขออ่ะ

ลงเลย

คนกันเองแต่ง

55+

ไม่ถือ ๆ

ตอนแรกว่าจะเอาอีกเรื่องด้วย

แต่มันไม่ใช่ฟิค มันเป็นนิยาย

ออกเรท ๆ ด้วย

ตามประสาคนแต่ง55+


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Thu Jun 17, 2010 5:21 am

Sugar Blood ( 8059 )

หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทในสถานบันเทิงเริงรมณ์ ( ก็ผับบาร์นั่นแหละค่ะ) สามี(?)ของทั้งสองฝ่ายได้มายุติสงครามและไกล่เกลี่ยเรื่องทรัพย์สินของทางสถานบันเทิงเป็นอันแล้วเสร็จ (ไม่โดนตำรวจจับเข้าคุกก็บุญโขเท่าไหร่แล้ว!) ถึงจะกลับบ้านได้......-*- (ถ้าไม่กลับแล้วจะให้อยู่ในคุกรึไงวะ?-เออ...นั่นสินะ...)

ตอนนี้เราไปติดตามคู่กรณีของทางฝ่าย โกคุเดระ ฮายาโตะ และสามี ยามาโมโตะ ทาเคชิ กันบ้างค่ะ

------------------------------------------------------------------------------

" เฮ้ย! แล้วนี่นายจะเคลียร์กับสึนะยังไงเนี่ย? " " หนวกหูเฟ้ย! "

หนอยแน่!...ก็เพราะแกเป็นต้นเหตุนั่นแหละถึงได้เกิดเรื่องขึ้นมานี่ไงเล่า แต่จะว่าไป ไอ้บ้าเบสบอลพรรค์นี้ทำไมถึงได้เนื้อหอมเป็นบ้าเลยฟะ? ยิ่งใครเข้ามาใกล้ทีไรเราเป็นอันโมโหทุกที ทั้งที่เราน่าจะหวงรุ่นที่สิบคนเดียวแท้ๆ และคนอย่างเรา...ไม่น่าจะสนไอ้หมอนั่นเลยสักนิดด้วยซ้ำ? ทำไมกันนะ? ไม่เข้าใจเล้ย....!

และแล้ว.....ก็เดินมาเรื่อยๆจนถึง..................

" ไง..คืนนี้ไปไหนมาเหรอฮายาโตะ? "

โกคุเดระพลันหน้าขึ้นสีทันทีที่ได้เจอ เพราะคนๆนั้นคือ........

" โอ๊ย!!!!...อะ...อาเจ๊!?...แอ้ก!! " โครม! แล้วโกคุเดระก็สลบต่อหน้าเบียงกี้(เพราะอดีตฝังใจตั้งแต่เด็กที่ตนได้รับ555+)จนกระทั่ง.........

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

22:45 PM ณ บ้านยามาโมโตะ


หลังจากสลบมา 2 ชั่วโมง......

"เฮ้ย!? ที่นี่ที่ไหนน่ะ? " " บ้านฉันเองแหละ!^^ "

" อ๋อ! มิน่าล่ะถึงว่า!...(หันไปดูรอบๆ)...อ้าวเฮ้ย!!!!!???? "

" มีอะไรเหรอโกคุเดระ? " " ฉันจะกลับบ้าน! "

" เดี๋ยวสิ! มืดค่ำอย่างนี้มันอันตรายนะ " " แกจะห่วงฉันทำไมฟะ? "

" ไม่ได้ห่วง แต่ไม่ให้นายกลับ " " ว่าไงนะ!? "

" คืนนี้นายต้องอยู่ที่นี่กับฉัน เข้าใจมั้ย? " " ฉันจะกลับแล้วจะทำไม? "

เพี๊ยะ!!!!!!!!!!!!...........

เสียงฝ่ามือหนาที่กระทบหน้าของร่างบางจนเลือดซิบ

" บอกว่าไม่ให้กลับก็ไม่ต้องกลับ! ไม่รู้เรื่องรึไง! " " โอ๊ย!!!!!!!? "


แล้วมือหนาก็พลันฉุดแขนร่างบางเข้าห้องนอนและเขวี้ยงร่างนั้นไปที่เตียง


" ดูท่าทางนายคงไม่เข้าใจที่ฉันพูดไปสินะ? " " นี่นาย!..ปล่อยนะ! "

" ฉันไม่ปล่อย! จนกว่าเราจะเคลียร์กันรู้เรื่อง! " " อา..อย่านะ...."

แขนของร่างบางในตอนนี้ กลับมีรอยช้ำที่มือหนากำไว้แน่นจนแดงมาก

" อา...อย่านะ!!!!!!!!!!!....ไม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

" แล้วจะทำไม? นายน่ะคิดแต่เรื่องของสึนะอย่างเดียวรึไง? ไม่เคยสนใจเรื่องของคนอื่นบ้างเลยรึไง? ในใจนายไม่มีฉันอยู่เลยเหรอ? ใช่สิ! นายมันเป็นหมาป่าที่โดดเดี่ยวเดียวดายมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่! เมื่อเจอจ่าฝูงที่ไว้ใจ ก็ย่อมจงรักภักดีเป็นธรรมดา แต่ถึงอย่างนั้น นายก็ไม่เคยมองคนอื่นเลย ไม่เคยรู้เลย...ว่าคนอื่น..หรือแม้กระทั่งฉัน....จะคิดกับนายยังไง!? "

" พูดบ้าอะไรน่ะยามาโมโตะ อ๊ะ!!!!!!... "


ยามาโมโตะได้บดขยี้ริมฝีปากสีกลีบกุหลาบจนชา และฉีกเสือผ้าของร่างบางจนขาดกระจุยไม่เป็นชิ้นดี

" อา..อื้อ...อื้ม...ยามา..โมโตะ... "

" เรียกฉันอีกสิ...สัมผัสฉันทีสิ....โกคุเดระ.... "

" อา!!!....อ๊า!!!!!!!.... "

ฝ่ามือหนาได้ลูบไล้ไปช้าๆ จนไปถึงส่วนที่อ่อนไหวที่สุด

" อ๊ะ!!!!.....อา....อ๊า!!!!!!... "

ยามาโมโตะดูดดุนแกนกายของโกคุเดระจนแข็งตัว แล้วค่อยๆถอดท่อนล่างของตัวเองช้าๆ

" เอ้า! เลียสิ! โกคุเดระ... "

" อือ...อื้อ!!...อื้ม!!!!!!.... "

" อะ....อา....โกคุเดระ...ฉันจะ....อ๊ะ.... "

" อือ.......อื้อ..... "

น้ำสีขาวขุ่นได้กระฉูดเข้ามาในโพรงปากของโกคุเดระ

" เอาล่ะ! ขึ้นมานั่งบนตัวฉันเร็วๆสิ "

โกคุเดระไม่พูดอะไรและยอมขึ้นมานั่งแต่โดยดี

" อา!!!..อ๊ะ!!!!!!?.... "

และแล้วแกนกายของยามาโมโตะก็เข้าไปในจุดที่สัมผัสอ่อนไหวที่สุดของโกคุเดระจนสุด

" อ๊ะ!!!!...อ๊า!!!!!!!!!~! "

" แรงอีกสิ!...เร็วกว่านี้อีกสิ!...โกคุเดระ....อา!!!!.... "

" อา.....อ๊ะ!!!!!!!...อ๊า!!!!!!!!! "


------------------------------------------------------------------------------


หลังจากเสร็จกันบนเตียง

" โกคุเดระ รอยที่แขนนั้นฉันขอโทษนะ " " ช่างมันเถอะ! ฉันไม่เป็นไรมากหรอก " " งั้นเหรอ? "

ยามาโมโตะได้แต่ก้มหน้ายอมรับความผิดของเมื่อคืนที่ทำกับโกคุเดระ

" เฮ้! ยามาโมโตะ! " " อะไรเหรอ? อ๊ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!?...... "

แล้วก็ได้ทีของโกคุเดระที่จะจูบยามาโมโตะบ้าง

" เมื่อคืนที่ทะเลาะกัน....ฉันขอโทษนะ-///- " โกคุเดระบอกแบบเขินอาย เพราะตอนนี้เขาอายม้วนจนหน้าแดงไปหมดแล้ว

" ฉันรักนายนะ..โกคุเดระ..." แล้วยามาโมโตะก็จูบลงบนหน้าผากของโกคุเดระและยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

" อืม...ฉันก็....รักนายนะ...ไอ้บ้าเบสบอลของฉัน.....^^ "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Thu Jun 17, 2010 5:23 am

Love You , My Honey [ RL ] 1

จากวันที่เราเจอกันจนถึงตอนนี้มันผ่านไป 10 ปีแล้วหรือนี่? เหมือนกับเวลาที่ผ่านมามันผ่านไปแค่ 10 นาทีเท่านั้น นี่เราไม่ได้โตขึ้นเลยหรืออย่างไร? เรายังคงเป็นไอ้วัวบ้าที่เอาแต่งอแงลูกเดียวหรือไร? ทั้งที่รู้ว่าเรามันเป็นตัวหน้ารำคาญของชาวบ้านเขา แต่ก็มีอยู่คนหนึ่ง และคนๆนั้น...เป็นคนๆเดียวที่เราเกลียดมาก และเป็นคนที่ผเราจำได้มาตลอดว่า เขาทำตัวได้หยาบคายมากที่สุดเท่าที่เคยเจอมา แต่เขาก็เป็นคนที่...ทำให้ผมอยากอยู่ในวองโกเล่ จะเป็นใครไปได้ นอกจาก.....

ณ เวลา 22:45 น.โดยประมาณ บ้านซาวาดะ

" เฮ้ย จะนั่งเหม่อไปถึงไหน? เห็นแล้วเกะกะตาชะมัด "

" รีบอร์น นี่นายไม่ได้ไปกับพวกวองโกเล่เหรอ? "

" ถ้าไปแล้วจะมายืนหัวโด่ต่อหน้าแกตรงนี้เหรอ หัดใช้สมองคิดซะบ้างสิ "

" สมองมี....แต่ฉันงงเฟ้ย "

" โห....ฉันมายืนอยู่ตรงนี้แล้วยังจะงงอีกเนอะ? แกนี่มันโง่ดักดานจริงๆ "

" โง่แล้วไง เกี่ยวอะไรกับนายล่ะ? "


วันนี้ทำไมเหมือนเราผีเข้าเลยวะ? ทุกครั้งเราไม่เคยต่อปากต่อคำกับรีบอร์นได้ขนาดนี้เลยนี่นา หรือจะเป็นเพราะว่า เราไม่อยากให้รีบอร์นอยู่ที่นี่?


" แกจะคิดยังไงฉันไม่สนใจอยู่แล้ว แต่ก็อย่าคิดให้มากละกัน "

" แล้วจะฟังความคิดชาวบ้านไปทำไมถ้าไม่อยากฟังน่ะ? "

" ก็มันเรื่องของฉันนี่นา " " ก็เรื่องของนายสิ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ? "


' หนอย...แกชักจะกวนประสาทฉันไปทุกทีแล้วนะ ไอ้วัวบ้า! ' (รีบอร์นคิดในใจ )


" แล้ว....พวกสึนะไปไหนกันล่ะ? "

" ไปที่บ้านคุณฮิบาริ ตอนเช้าถึงจะกลับ "

" อืม... " " แล้วนี่...ทำไมนายถึงไม่รู้เลยล่ะว่าวองโกเล่ออกไปข้างนอกน่ะ? "

" ก็ฉันนอนอยู่นี่นา ถ้าไม่มีไข้ก็คงจะรู้และไปกับเจ้าพวกนั้นไปนานแล้ว " " ออ.... "

ที่แท้หมอนี่ก็เป็นไข้นี่เอง มิน่าถึงตาลอยและหน้าแดงมาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว เอ..คนอย่างหมอนี่เป็นไข้เหมือนกับชาวบ้านทั่วไปได้ด้วยเหรอเนี่ย?

" เฮ้ๆ ฉันก็คนนะ ทำไมจะเป็นไข้เหมือนกันคนอื่นไม่ได้ล่ะ? "

ดูมันทำเข้า ยังมีหน้ามาอ่านใจคนอื่นทั้งที่ตัวเองเป็นไข้อีกนะ

" ตอนนี้ทั้งบ้านมีนายคนเดียว เพราะงั้น..... "

" นี่นาย! จะทำอะไรน่ะ? "


-----.......-----


" นายมาเป็น..พยาบาลให้ฉันหน่อยจะได้มั้ย? "

" เอ๋!? 0.0 นี่นายคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ยรีบอร์น? ฉันเนี่ยนะ? "

" เออ...ก็แกนั่นแหละ จะมีใครอีกล่ะ "

" แล้ว..มันต้องทำยังไงล่ะ? "

" นี่แกโง่หรือบ้าวะเนี่ย? ก็แค่เช็ดตัวกับป้อนข้าวคนไข้แค่นี้ทำไม่ได้เหรอ? ไม่มีใครสอนรึไง? "

" เคยแต่ปฐมพยาบาลเบื้องต้นต่อคนเจ็บเฟ้ย! ถ้าไม่ได้เกิดที่เดียวกันก็หุบปากไปเลยไป "

' หนอย..แกชักจะปากดีเข้าไปทุกทีแล้วนะ แกอยากโดนเจี๋ยนใช่มั้ย! ' (รีบอร์นคิดอีกแล้ว)

" แล้วนี่นายยืนไหวเหรอเนี่ยรีบอร์น? "

" ก็ไม่เห็นมาที่ห้องสักทีเลยเดินมาหาแกตรงนี้ไง นี่อุตส่าห์ฝืนสังขารมาเลยนะเนี่ย "

" อ้อเหรอเนี่ย...-*- " ( มันจะกวนโอ๊ยไปถึงไหนฟะ )

แต่ยังไงเราก็คงทิ้งหมอนี่ไว้ไม่ได้ เอามันไปไว้ที่ห้องก่อนดีกว่า


แล้วก็แบกรีบอร์นมาถึงที่ห้อง....


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Thu Jun 17, 2010 5:27 am

Love You , My Honey [ RL] 2 แก้ไขเรียบร้อย

เวลา 23.10 น. ขณะนี้ แรมโบ้กำลังพยุงรีบอร์นไปที่ห้องของเขา


" เฮ้รีบอร์น...คือว่า... " " อะไร? " " เปล่าหรอก ไม่มีอะไร... -///- "

แม้อยากจะรู้เท่าไหร่ ก็ไม่กล้าที่จะถามเขาตรงๆอีกครั้งเพื่อที่จะรู้ว่า รีบอร์นกำลังคิดอะไรอยู่ถึงให้ทำแบบนี้ แล้วใครจะตอบได้บ้างว่าจากนี้...จะลงเอยอย่างไร...?

เมื่อวางรีบอร์นไว้ที่เตียงแล้ว แรมโบ้กำลังจะหยิบผ้าเช็ดตัวชุบน้ำหมาดๆมาเช็ดรีบอร์นด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ แต่ทว่า....

" เดี๋ยวก่อน " " อะไรเล่ารีบอร์น ก็จะเช็ดตัวให้ไง แล้วไม่พอใจอะไรอีกล่ะ? "

" คิดว่าฉันจะให้แกกลับไปง่ายๆเหรอ? น้อยไปมั้ง? " ( เอ๊ะ? มันรู้ได้ไงว่าเราจะรีบกลับน่ะ? อ้อ...ลืมไป มันอ่านใจคนได้นี่หว่า-*- / แรมโบ้คิด )

" รู้แล้วก็ดี และทำตามที่ฉันบอกซะ " โห...ทำเป็นสั่งนะไอ้นี่!

" ก่อนอื่นก็เช็ดหัวฉันซะ " ครับคร้าบ..ครับคุณพี่ ข้าน้อยจะเช็ดให้หนังถลอกเลยคร้าบ..ฮ่วย! ( โอ้...มาแบบไอ้บักแรมโบ้เว้ยเฮ้ย / คนเขียน )

' ถ้าประชดอีกครั้งล่ะก็แกตาย! ' ( ประโยคนี้รีบอร์นคิดค่ะ )

แล้วแรมโบ้ก็บรรจงเช็ดเพื่อให้ตรงข้ามกับความคิด

" เช็ดแบบนี้ที่ไหนกัน ฉันให้แกมาขึ้นคร่อมตัวฉันเฟ้ย " โห..จะมีบ้านไหนเขาเช็ดตัวได้พิสดารเท่าบ้านนี้อีกวะเนี่ย?

แล้วแรมโบ้ก็ทำตามคำพูดและเช็ดตัวตั้งแต่หัวจนกระทั่ง.....

" เอ่อ...ตรงนี้ไม่ต้องเช็ดได้มั้ย? " " ถ้าฉันบอกว่าไม่ได้ล่ะ? "

เอาแล้วไง งานเข้าสิเรา อยากรู้จริงๆ ว่าบ้านไหนเขาเช็ดตรงนี้กันด้วยน่ะ?


เมื่อแรมโบ้จะเช็ดส่วนนั้น แต่รีบอร์นกลับฉุดผ้าในมือของแรมโบ้ออกแล้วโยนทิ้งไปที่พื้น


" เอ๋? 0.0 " " ฉันให้เอาผ้าเช็ดที่ไหนกัน? "

" แล้ว....จะให้เอาอะไรเช็ดล่ะ? "

"..............ก็ปากของนายไง " " หา! อุ๊บ!?........ "


อึ้งได้ไม่นานเท่าไหร่ รีบอร์นก็จับหัวของแรมโบ้ให้ดูดดุนตรงส่วนที่อ่อนไหวของเขาอย่างเต็มแรง

" เอ้า! ไม่ลึกเลย เลียไปจนถึงที่สุดสิ! "

" อื้ม..รี..อื้อ!..อื้ม!....อืม......... "

" อยากให้หยุดเหรอ? แต่เสียใจด้วยนะ เพราะฉันไม่ยอมให้หยุดง่ายๆหรอก "

" อือ...อืม.....อื้อ...อื้ม...."

" อืม...แบบนั้นแหละ.....ทำแบบนั้นแหละ....อา.... "

เจ้าของเสียงที่ทุ้มใหญ่ที่กำลังแหบแห้งนั้น มีสีหน้าที่เผยอาการออกมาอย่างน่าประหลาด ไม่เหมือนกับทุกครั้งที่เขามักจะยิ้มแสยะตลอดเวลา

" อา...รี..บอร์น...อ๊ะ!? " " อ๊ะ..จะ..ออกแล้ว..อ๊ะ!.....อา..... "

แล้วรีบอร์นก็ปล่อยของเหลวสีขุ่นเข้ามาในโพรงปากของแรมโบ้

" แฮ่ก...แฮ่ก... " " นายนี่...พอเป็นแบบนี้แล้ว..... "

" ไม่ต้องพูดมากน่า....ถอดชั้นล่างของนายสิ " " เอ๋?0///0 "

" บอกให้ถอดก็ถอดสิ " " อืม..... "

แล้วแรมโบ้ก็ยอมแต่โดยดีและไม่ปริปากสักคำ จากนั้น....

" อ๊ะ...โอ๊ย!..... " แรมโบ้โดนรีบอร์นเตะเสยหน้าเต็มแรงจนตัวเกือบล้มตกลงไปจากเตียง

" หึ....อยู่นิ่งๆหน่อยนะ " ได้ทีรีบอร์นกลับมายิ้มแสยะอีกครั้ง พร้อมๆกับนิ้วที่เปรอะเปื้อนน้ำสีขุ่นของตัวเองมาปลุกเร้าส่วนที่อ่อนไหวของแรมโบ้บ้าง

" อะ...อ๊า~!.....อ๊ะ.... " " เฮ้ๆ ร้องให้มันมีอารมณ์เป็นธรรมชาติหน่อยสิ " ( ฉันไม่ใช่ดารานะที่จะไปทำแบบนั้นได้-*- )

" อา...อ๊า~!.............."


" เอ้อ! แบบนี้แหละดีแล้ว... "


เมื่อสิ้นเสียงรีบอร์น ข้างหลังของแรมโบ้เริ่มร้อนผ่าวและอายมากจนอยากจะตายไปจากตรงนี้เสียให้ได้ แต่ถึงกระนั้น ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดและโคตรเลว ก็ยังอยาก..ที่จะให้ห้วงเวลาของพวกเขาในตอนนี้ได้หยุดหมุนไป เหมือนกับว่า เขาพ่ายรักต่อปีศาจยังไงยังงั้น

" อา.......อ๊า........... "


" ............. "


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


เช้าวันต่อมา


" อะ..ยินดีต้อนรับกลับครับวองโกเล่ "

" แล้ว.....นายหน้าแดงๆนะ มีอะไรรึเปล่าน่ะ? "

" เอ่อ เปล่าหรอกครับ....-0- "

" รึว่านายติดไข้จากรีบอร์นมาน่ะหา!? "

" อะ..ปะ...เปล่าครับO0O "

" อ้อเหรอ? งั้นก็วางใจหน่อย "


" แกน่ะไปเคลียร์กับมุคุโรเถอะ สึนะ "

" รีบอร์น ไม่เป็นไรแล้วเหรอ? "

"ขืนนอนอืดอาดยืดยาดก็ไม่เป็นอันทำกินน่ะสิ "

" ก็....กลับมาแล้วนี่ไง แล้วยังมีอะไรให้ต้องให้คุยกันอีกล่ะ? "

" ธุระหว่างนายสองคนน่ะ มันยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ "

" อืม...จะว่าไป..ฉันจะไปขอโทษมุคุโรเรื่องนั้นดีมั้ยนะ "


" เรื่องนั้นน่ะช่างหัวมันเถอะครับ สึนะโยชิคุง "

" มะ....มุคุโร!? "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 


แก้ไขล่าสุดโดย kyoya11 เมื่อ Wed Jul 07, 2010 8:07 am, ทั้งหมด 1 ครั้ง
ขึ้นไปข้างบน Go down
Admin
BOSS of CartoonClub
BOSS of CartoonClub


ที่อยู่ : Vongola Family

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Fri Jun 18, 2010 4:53 am

อ๊ากกกก

อายๆๆๆ

รีบเอามาลงเลยนะ

ค้างมากๆๆๆ


Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
http://cartoonclubth.forum-motion.net
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Fri Jun 18, 2010 6:15 am

สุดแค้น แสนรัก หักสวาท (6927)


หลังจากตอนที่แล้วที่ค้างเอาไว้ เรามาเจาะลึกแบบเต็มๆกันเลยดีกว่า


" มะ..มุคุโร! นายมาอยู่ที่นี่ได้ไงน่ะ? "

" ก็นิดหน่อยน่ะ แล้วนี่....เรามาต่อจากเมื่อคืนกันดีกว่ามั้ยครับ สึนะโยชิคุง? "

" ยังจะต่อกันอีกเหรอ? ฉันว่าเมื่อคืนก็พอแล้วมั้ง? "

" แหมๆ ใครว่าจะคุยเรื่องนั้นกันล่ะ ผมจะคุยอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก "

" อย่าต่ออีกนะ!>_< " " ครับๆ ไม่ต่อแล้วครับ-*- " ( กะจะต่อสักหน่อย/มุคุโร )


ที่บอกว่าอย่าต่อน่ะ นั่นก็เพราะว่า........


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


เรื่องเมื่อคืนที่แล้ว ที่เราอยู่ด้วยกัน.......


เมื่อตอนนั้น..........

ที่พื้นราบเรียบ ของตึกร้างใกล้ๆโรงเรียนโกคุโย

" อะ...มะ...มุคุโร....พอทีเถอะนะ.... "

" ผมจะไม่หยุดอะไรทั้งนั้นแหละ จนกว่าคุณจะอธิบายมาว่าทำไมคุณถึงมากับฮิบาริ? "

" อ๊ะ! ก็บอกแล้วไงว่าคุณฮิบาริเขาไม่ให้บอกน่ะ อ๊า~......! "

" คุณโดนฮิบาริเป่าหูมารึไง? คุณถึงได้ไม่บอกอะไรผมเลยน่ะ? ตอบมาซิ! "

" ก็บอกแล้วไงล่ะว่าอ๊ะ....อ๊า............ "

" คุณตั้งใจจะยั่วผมรึไง? คุณก็น่าจะรู้นี่ว่าถ้าทำแบบนี้ผมจะโมโหคุณมากแค่ไหนน่ะ? "

" ฉันไม่ได้ยั่วนายสักหน่อยนะ อ๊า....... เจ็บนะ! ทำอะไรน่ะมุคุโร? "

" อยากจะเป็นกะหรี่หน้าด้านหน้าทนก็เชิญเลย ผมจะยุ่งกับคุณวันสุดท้ายแล้วพอถึงตอนนั้นคุณจะไปอยู่กับฮิบาริหรือว่าใครที่ไหนก็ไปได้เลย! "

" อย่ามาพูดผลักไสไล่ส่งฉันแบบนี้นะ! "

เพี้ยะ! มือของสึนะกระทบเข้าที่หน้าของมุคุโรเต็มแรง

" อย่ามาหาว่าฉันเป็นกะหรี่นะ! นายนั่นแหละที่โง่กว่าควายก็ไม่ปาน ที่ฉันไปกับคุณฮิบาริก็เพราะว่าเขาต้องการประชดคุณดีโน่ ในใจคุณฮิบาริมีแต่คุณดีโน่เท่านั้น แล้วแบบนี้นายยังผลักไสให้ฉันไปอยู่กับคุณฮิบาริอีกเหรอ!? "

ทั้งที่สึนะโกรธเขามากแท้ๆ แต่ก็มีหยดน้ำตาใสๆหล่นมาให้เขาเห็นจนได้

" สึนะโยชิคุง ผมขอโทษ...... "

มุคุโรโน้มตัวลงไปใกล้ๆแล้วกอดสึนะอย่างอ่อนโยน

" ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้เลย เพียงเพราะผมอยากครอบครองคุณเพียงคนเดียว เวลาที่คุณอยู่ใกล้คนอื่นแล้วผมโมโหมากจนแทบทนไม่ไหว ผมมันเลวมากใช่มั้ยที่ผมหึงมากจนทำร้ายคุณแบบนี้..... "

" ที่นายชอบฉันน่ะ.....จริงเหรอ? " " เอ๋!? "


สีหน้าของมุคุโรยังงงงันกับคำพูดของสึนะเมื่อครู่นี้


" ฉันดีใจนะที่นายชอบฉัน ทั้งที่ฉันคิดว่าเป็นการแอบรักนายข้างเดียวแท้ๆ แต่นายก็ยังชอบไอ้เห่ยที่ไม่ได้เรื่องอย่างฉันอีก ขอบใจนะมุคุโร "

" คุณไม่รังเกียจผมใช่มั้ยที่ผมรักคุณมากจนทำร้ายคุณขนาดนี้? "

" ไม่หรอก ฉันคิดว่าดีด้วยซ้ำที่อย่างน้อยนายก็ยังรักฉันอยู่ "

" ผมรักคุณ สึนะโยชิ..... "

ริมฝีปากของมุคุโรได้ประกบริมฝีปากสีกลีบกุหลาบของสึนะอย่างนุ่มนวล ในคืนแห่งความสุขที่ล้นยิ่งดังเช่นนี้



" ฉันรักนายนะ........มุคุโร.... "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Fri Jun 18, 2010 6:16 am

เฉลยเบื้องหลังทั้งหมด


" เอ๊ะ!? " สึนะทำสีหน้างงงัน และเมื่อนั้น......

"มาหลังตลาดด้วยกันหน่อย "

" เอ๊ะ!? เอ๋!?......คุณฮิบาริ!? เดี๋ยว! "


สึนะได้ถูกเคียวยะฉุดไปที่หลังตลาดตามที่ตนกล่าว แล้วจากนั้น...............

" นายมีกล้องวิดีโอรึเปล่า? "

" เอ๋?O_O "

(ที่แท้ก็มาเรื่องกล้องแฮนดิแคมเองเหรอเนี่ย-_- นึกว่าจะมาฆ่าฉันซะแล้ว โอย....โล่งอกไปที - สึนะ)

" มีครับ ว่าแต่คุณฮิบาริจะเอาไปทำอะไรเหรอครับ? "

" นั่นไม่ใช่เรื่องของนายที่จะมายุ่ง..... "

" อา....ครับT_T " ( นี่เราไปพูดกวนประสาทคุณฮิบาริหรือไงเนี่ย? )

" นายช่วยไป.....ผับวาเรียเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย? "

" เอ๋0-0 " สึนะงงกับสิ่งที่เคียวยะพูดออกมา

( คุณฮิบาริจะให้เราไปทำอะไรเนี่ย? )

" จะไปมั้ย....เจ้าสัตว์กินหญ้า "

" เหวอ~! ไปครับๆ TOT " สึนะตกปากรับคำเพราะกลัวเคียวยะขย่ำตายนั่นเอง โถ....ซือคุงน่าสงสาร...T_TIiI

" ทำไมหรือครับ? "

" ว่าจะให้ไปบันทึกภาพอะไรสักหน่อย "

" บันทึกภาพ0.0 "

" เอ่อ...แล้วไปถ่ายกับใครเหรอครับ? "

แล้วคำตอบนั้นก็คือ.....


" กับยามาโมโตะ.......... "


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


มาถึงฝั่งของยามาโมโตะบ้าง


" อ้าวฮิบาริ มาทำอะไรที่สนามเบสบอลเหรอ? "

" ฉันมีธุระจะคุยกับนาย "

" ธุระเหรอ?0.0 "

" ใช่ และที่ฉันจะขอร้องคือ...... "

" อะไรน่ะ?.... " ยามาโมโตะมีสีหน้าที่งงงันมาก


" นายช่วยไป.....ผับวาเรียเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย "

" เอ๊ะ ผับเนี่ยนะ? นายคิดยังไงถึงได้ไปผับเนี่ย? 0.0 "

" ไม่ใช่ว่าอยากจะขอร้องอะไรมากหรอกนะ... "

" แล้วทำไมนายต้องมาขอร้องฉันด้วยล่ะ? "

" ฉันจะประชดไอ้ม้าพยศ "

" ไอ้ม้าพยศ....คุณดีโน่เนี่ยนะ? "

" แต่ไม่ใช่ฉันชวนนายคนเดียวหรอกนะ เพราะซาวาดะก็ไปด้วย "

" ออ...สรุปว่ามีแค่พวกฉันสองคนเท่านั้นสินะ "

" สามคนก็เพียงพอแล้วต่างหาก "

( นึกว่าพอไปขอร้องชาวบ้านเขาหนีกันหมดเพราะกลัวซะอีก - ยามาโมโตะ )

" แล้ว...กำหนดการล่ะ? "

" พรุ่งนี้...ตอนสองทุ่มครึ่ง "

" อืม...ได้เลยไม่มีปัญหา "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
Admin
BOSS of CartoonClub
BOSS of CartoonClub


ที่อยู่ : Vongola Family

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Fri Jun 18, 2010 10:32 pm

เหอๆๆๆ

มาต่อไวๆนะ

รออ่านอยู่


Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
http://cartoonclubth.forum-motion.net
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Fri Jun 18, 2010 11:51 pm

อยากให้รู้ว่ารักนาย...ไอ้บอสวาเรีย( XS ) Beginning Part



ถึง....ไอ้บอสที่เคารพรักของฉัน

แม้นายมักจะพูดว่า " สวะ " ออกมาเวลารำคาญ

ทำเหมือนกับลูกน้องเป็นกระโถนรองรับอารมณ์นายยังงั้นแหละ

ฉันเบื่อมากที่เราทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้ทุกวัน แต่ฉันก็สนุกมาก

นายเป็นบอสที่น่าภาคภูมิใจของเราเหล่าวาเรีย

ถึงจะพ่ายแพ้ในศึกชิงตำแหน่งบอสวองโกเล่ก็ตาม

แต่นายก็ยังเป็นผู้นำที่เชื่อใจได้เสมอ

และนายก็....เป็นคนที่ฉันรักที่สุด

แม้ว่านาย....จะเกลียดฉันก็ตาม


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ณ วันหนึ่ง ในเหตุทะเลาะวิวาทของกลุ่มวองโกเล่ที่ " ผับวาเรีย " ซึ่งก็แน่นอนว่า กลุ่มวาเรียทั้งหมดก็อยู่ตรงนั้นเช่นกัน และคนที่หัวเสียมากที่สุดก็คือ......

" เฮ้ย! พวกแกเลิกอาลาวาดกันซักทีได้มั้ย ร้านจะพังหมดแล้วนะ พวกแกเป็นลูกคนมีกะตังค์กันรึไงวะ "

" ไม่สนเฟ้ย ยังไงฉันก็ต้องล้มหมอนี่ให้ได้ " โกคุเดระพูดไปพ่วงกับปาระเบิดไปหาฮิบาริโดยไม่สนเลยว่ารอบข้างจะคิดยังไง

" อย่ามาทำปากดีไปหน่อยเลย นายนั่นแหละที่จะแพ้ฉัน " ฝ่ายนี้ก็ไม่ยอมแพ้ ฟาดทอนฟาไปโดยรอบอย่างไม่สนอะไรทั้งสิ้น

" เออ! สู้กันให้ตายไปเลยนะ ถ้าไม่ตายแล้วร้านเละเมื่อไหร่ฉันนี่แหละจะเก็บพวกแกเอง! " สควอโล่กระแทกเสียงใส่ครั้งสุดท้ายในพวกเขา ก่อนจะกลับเข้าไปหลังร้าน

" วันนี้แกเป็นบ้าอะไรวะไอ้สวะ ฉันเห็นแกโวยวายมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว? " แซนซัสถามอย่างเย็นใจโดยที่ไม่สนเลยว่าคนถูกถามจะมีสีหน้าอย่างไร

" แกนั่นแหละที่บ้าน่ะไอ้บอสตาถั่ว ร้านพังเละแบบนี้ยังจะให้ทนอยู่เฉยอีกเหรอ แค่นี้ก็ยังหารายได้ไม่ค่อยจะมีเลยนะ และยังต้องมาโดนไอ้พวกบ้านี่พังร้านอีกงั้นเหรอ เฮอะ! วันนี้มันมีแต่เรื่องบ้าชัดๆ จนตูจะอกแตกตายอยู่แล้วเนี่ย! " สควอโล่กระแทกเสียงกลับไปโดยที่ไม่สนแล้วว่าบอสจะมีท่าทีอย่างไรหากเขาพูดแบบนี้


ตรู๊ด.......ตรู๊ด......

" ฮัลโหล นี่ผับวาเรียจ้า.....อ๊ะ! ดีโน่เองเหรอ? ตอนนี้ที่ร้านแย่แล้วล่ะ "

" เอาสายโทรศัพท์มานี่ลุซซูเรีย " สควอโล่สั่งลุซซูเรียให้ยื่นสายโทรศัพท์ และเขาก็ว่าง่ายยื่นให้ไปเลย

" ฮัลโหล ไอ้บอสคาบัคโรเน่ ตอนนี้แกอยู่ไหนวะ " (-" ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอสควอโล่? "-)

" วองโกเล่ตีกันที่ร้านตูโว้ย! " (-" หา! อะไรนะไม่ได้ยิน ที่นั่นเสียงดังมากเลย พูดดังๆหน่อยสิ "-)

สควอโล่สูดลมหายใจลึกๆแล้วค่อยพูดออกมาดังๆว่า.........

" ฟังให้ดีนะไอ้บอสคาบัคโรเน่ ฮิบาริกับโกคุเดระแห่งวองโกเล่ญาติวงแกกำลังตบกันโว้ย ชัดรึยังวะไอ้บ้า! " (-" เออ แสบแก้วหูเลยว่ะ เดี๋ยว! เคียวยะเนี่ยนะ? แล้วตอนนี้ร้านเละรึยังล่ะ? "-)

" โอ้โห ถามได้ลางดีมากเลยเว้ย แกถามว่าร้านเละรึยังใช่มั้ย? บอกได้เลย กำลังจะเละเพราะพวกมันแล้วเนี่ย! "

" ยืดเยื้อจัง เอามานี่ซิ " แซนซัสคว้าสายโทรศัพท์ไปจากหูสควอโล่แล้วพูดกับดีโน่ต่อว่า.....

" ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน? " (-" เพิ่งลงมาที่สนามบินเองเนี่ย คาดว่าถ้านั่งรถ [ที่เร็วเท่าBTSบ้านเรา] ก็คงจะทันนะ "-)

" มาที่นี่ให้ได้ภายใน 10 นาที และอย่าลืมเงินมาด้วย เตือนไว้ก่อนเลยว่า 3 ล้านอย่างต่ำ ถ้าหากว่ามาไม่ทันล่ะก็....ฉันจะจัดการเจ้าพวกนั้นทันที เข้าใจ๋? "

(-" หา! 3 ล้านเลยเหรอ? ได้ๆ เข้าใจแล้ว แค่นี้นะ.... "-) แล้วดีโน่ก็วางสายไปพร้อมกับรีบวิ่งไปขึ้นรถทันที

" แล้วแกคิดว่าแบบนี้จะดีกว่ามั้ยไอ้สวะ? " " ดีกว่ายังไงวะ? ดูยังไงก็ไม่พอชัดๆ "

" ฉันเรียกมันสองเท่าเลยต่างหาก ดูแค่นี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอว่าฉันกำลังจะโกยกำไรเข้าร้าน 30% น่ะหา เราจะได้เอาเงินไปซื้อของแพงมาตกแต่งร้านแล้วที่เหลือก็โบนัสเดือนนี้ไง นี่ฉันทำขนาดนี้แล้วแกยังไม่สำนึกบุญคุณกันอีกเหรอ "

" ว้าว! บอสสุดยอดมากเลย " " แหม! บอสตูเนี่ยชั่วจริงๆ "


แล้วก็รอมาเรื่อยๆจนมาถึง 8.49 นาที ดีโน่เพิ่งมาถึงที่ผับ และได้จัดการคลี่คลายเรื่องทั้งหมดจนสำเร็จได้ลุล่วงด้วยดี


" เฮ้ยไอ้สวะ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย " " เอ๊ะ? ใคร? ฉันน่ะเหรอ? "

" เออ ก็แกนั่นแหละ จะมีใครอีกล่ะ? " " เออนั่นสิ "

" มาที่ห้องฉันตอน 3 ทุ่มด้วย ถ้าไม่มาคงรู้นะว่าอะไรจะเกิดขึ้น " " เออๆ ไปแน่ "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Fri Jun 18, 2010 11:54 pm

อยากให้รู้ว่ารักนาย...ไอ้บอสวาเรีย XS Ending Part



เวลาได้ผ่านล่วงเลยไปจากตอนที่แล้วไปนานพอสมควร จนกระทั่ง.....

ณ เวลา 21.15น. เป็นเวลาที่ล่วงเลยและสายกว่าที่นัดหมายไว้มาก และแน่นอนว่า ก็ต้องโดนโกรธเป็นธรรมดา


" ทำไมมาช้าจังวะ ฉันบอกให้มา 3 ทุ่มไม่ใช่รึไง นี่มันสายไปตั้ง 15 นาทีเลยนะไอ้สวะ "

" ไอ้บอส...แกลองมาเก็บกวาดดูบ้างมั้ย? พวกฉันที่มีแค่ 5-6 คนมาทำความสะอาดทั้งร้านกับไอ้พวกคาบัคโรเน่ก็ยังช้าแบบนี้เลย แล้วถ้าไม่มีพวกนั้นน่ะแกลองคิดดูซิว่าร้านตั้งกว้างขนาดนั้นชาติไหนมันจะเสร็จ "

" อย่างนี้แหละ ไม่มีปัญญาทำเร็วๆ " " โห....จะนับถือแกมากเลยหากแกทำให้ฉันดูน่ะ "

" รู้สึกว่าวันนี้แกจะทำปากเก่งจังนะ "

" ขอร้องล่ะ มีอะไรก็รีบพูดมา ฉันจะง่วงแล้ว "

" เมื้อกี้แกบอกว่าแกง่วงใช่มั้ย? "

" เออ...วันนี้ฉันไม่มีแรงขัดขืนแกหรอก จะทำอะไรฉันก็เชิญ "

" แกเชิญชวนเองนะ? " " เอ๊ะ? " สควอโล่งงเมื่อแซนซัสพูดประโยคนี้ขึ้นมา เพราะไม่เข้าใจว่าเขากำลังจะสื่อถึงอะไร

" นี่แก...โอ๊ย!? " ไม่ทันไรสควอโล่ก็ถูกแซนซัสฉุดดึงผมยาวสลวยของตนลงไปที่เตียง

" แกจะเล่นอะไรอีกเนี่ย? " " เดี๋ยวแกก็รู้เองล่ะน่า "

"อะ...เดี๋ยวสิ อ๊ะ! " ยังพูดไม่ทันจบประโยค ริมฝีปากบางก็โดนประกบเข้าแล้ว

" อือ.....อะ เดี๋ยว! " แซนซัสฉุดเสื้อของสควอโล่จนกระดุมกระจัดกระจายเต็มพื้น และรุกล้ำสอดมือเข้ามาข้างใน

" อะ..แซนซัส...อย่านะ....ตรงนั้น..... " " รู้สึกแล้วรึไง? แต่ของจริงน่ะยิ่งกว่านี้อีกนะ เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ "

" ว่าไงนะ อ๊ะ!.... " งงได้ไม่นานก็โดนถอดชั้นล่างเสียแล้ว และโดนโลมเลียอย่างดูดดื่มมากนัก

" อ๊ะ...อะ.....อ๊า~!! " แต่ดูเหมือนสควอโล่จะถูกเล่นไปตามบท เมื่อเขากลับโลมเลียและดูดดุนยิ่งกว่าเดิม

" อะ..อา.......อ๊า~!!!...... " และของเหลวสีขาวขุ่นก็ไหลเข้ามาในโพรงปากของแซนซัส มันอาจเป็นการจงใจของแซนซัสก็อาจเป็นได้

" ฮึ! อะไรกัน แคนี้ก็ขึ้นแล้วเรอะ? งั้นก็สวยสิ ตอนนี้แกลองมาทำแบบนั้นบ้างเหมือนกับที่ฉันทำให้แกไง "

" อ๊ะ? อื้อ~!!..... " อีกครั้งที่สควอโล่ถูกแซนซัสฉุดผม แต่คราวนี้เขากลับเป็นฝ่ายโลมเลียบ้าง

" อือ...อื้ม......... " " เออ...นั่นแหละ แบบนี้สิไอ้สวะของฉัน "

เมื่อเวลาผ่านไปเพียงครู่เดียว แซนซัสก็จับสควอโล่กดหัวกับหมอน(เอาง่ายๆค่ะ จับนอนคว่ำ)และสอดใส่แกนกายของตนเข้าไป

" อะ...อ๊ะ......แซ..น...ซัส.......อ๊ะ! " เสียงครางที่สั่นเครือและใบหน้าที่แดงก่ำของสควอโล่ ทำให้ฝ่ายรุกกระแทกเร็วและแรงกว่าเดิมอีก

" อะ....อา.......อ๊า~!!!............ " ทางด้านฝ่ายรับก็เช่นกัน ต่างก็มีอารมณ์ร่วมมากกว่าเดิมเสียอีก เพราะถึงแม้รู้ว่าเขาก็แค่เล่นๆ แต่มันก็มีอารมณ์ตามอย่างช่วยไม่ได้ และแม้จะอยากให้เขาหยุด แต่ก็ไม่อาจหยุดความปรารถนาของสควอโล่ได้เลย

" อ๊ะ.....อา....อ๊า~!!!!............... "

หลังจากนั้น ผ่านไปจนกระทั่งสองยาม


" แซนซัส.....ที่ทำแบบนั้นน่ะ ทำบ่อยเหรอ? " " กะ.....เกียวอะไรกับแกล่ะ? ฉันจะทำรึไม่ก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกันตรงไหนเลยนี่ "

" ฮึ! ครั้งแรกล่ะสิท่า ตะกุกตะกักแบบนี้น่ะ "

" ถ้าแกพูดอีกครั้งฉันฆ่าแกแน่! "

" ว้า~โดนโกรธซะแล้ว ไปทำงานดีกว่า ปล่อยให้ไอ้บอสเวอร์จินมันอาลาวาดไปคนเดียวก็แล้วกันฮ่าๆ " " หนอย......แก! "

และสควอโล่ก็เดินลงมาที่บันไดโดยที่มีสีหน้ายิ้มเศร้าๆ เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะทำแบบนั้นอีก แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยอม......ถ้าหากแซนซัสต้องการ

" เฮ้ย! เดี๋ยวก่อนสิ " " อะไรอีกล่ะ อ๊ะ!?........ "

แซนซัสคว้าต้วสควอโล่มาจูบอย่างอ่อนโยน จนสควอโล่ยังไม่เชื่อเลย ว่าฉันฝันไปรึเปล่า หรือ มันกินยาไม่เขย่าขวดถึงได้อ่อนโยนกับคนอื่นแบบนี้


" สุขสันต์วันเกิด.......สควอโล่! " " เอ๊ะ? "

(นี่แกรู้ได้ไงเนี่ยว่าวันนี้วันเกิดฉันน่ะ? / สควอโล่)


" เอ๊ะ? นี่แก.....กินยาไม่ได้เขย่าขวดรึไงถึงได้พูดแบบนี้ " " ทำไมล่ะ? อยากพูดแล้วไม่ได้รึไง? "

" ปะ....เปล่าหรอก....-///- "

" รึว่าฉันจำผิดวัน? " " อะ...ไม่ผิดหรอก วันนี้วันคล้ายเกิดฉันจริงๆ "

" แต่ที่ฉันต้องการจะพูดก็คือ...... " " ระ.....รีบพูดมาเถอะ เดี๋ยวสายนะ....-///- "


" ฉันรักนายนะสควอโล่! "


" อะ.....เอ๋? อะไรน่ะ? จู่ๆก็...... " ฝ่ายที่โดนพูดก็อายม้วนจนหน้าแดงก่ำ แต่ดูเหมือนฝ่ายที่พูดจะเขินอายยิ่งกว่า

" ฉันจะ....บอกมานานแล้วล่ะ แต่พอเห็นนายทีไรมันก็ลืมตัวไปแกล้งให้ได้ทุกทีสิน่า-///- "

" หา!? นี่แสดงว่าแกแกล้งฉันเป็นนิสัยไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย? -*- "

" กะ....ก็แล้วไงล่ะ ก็มันไม่กล้าบอกนี่นา -///- "

" ฮึ! ขอบใจนะแซนซัส ฉันก็รักนายเหมือนกัน........ "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
Admin
BOSS of CartoonClub
BOSS of CartoonClub


ที่อยู่ : Vongola Family

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Sun Jun 20, 2010 12:08 am

กรี๊ดดดดด

น่ารักมาก


Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
http://cartoonclubth.forum-motion.net
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Sun Jun 20, 2010 12:54 am

เสียงกระซิบจากสายหมอก(6927) Part1



เช้าวันหนึ่งที่บ้านซาวาดะ


" อรุณสวัสดิ์ค่ะบอส " " คะ....โคลม? "

ผู้มาต้อนรับที่หน้าบ้านถึงกับประหลาดใจ เมื่อเห็นสาวน้อยในชุดนักเรียนโรงเรียนโกคุโยมาที่บ้านของเขา

" คือว่า....ช่วยมาที่ตึกร้างใกล้ๆโรงเรียนโกคุโยหน่อยได้รึเปล่าคะ " " จะไปที่นั่นทำไมน่ะ? "

" ................... " เธอเงียบไปสักพักและพูดต่อว่า


" ไปแล้วก็รู้เองแหละค่ะ "

.

----------------------------------------------------------------------------------------------------


ณ ตึกร้างใกล้โรงเรียนโกคุโย


" เคน จิคุสะ ไม่อยู่หรอกเหรอ? " โคลมเหลียวมองหาเงาของเคนและจิคุสะ แต่กลับไม่พบอะไรเลยนอกจากความว่างเปล่าเท่านั้น

" ที่เธอเรียกฉันมาที่นี่มีธุระอะไรเหรอโคลม? " สึนะโยชิถามด้วยอาการงุนงง


" เรื่องของท่านมุคุโรน่ะค่ะ " " มุคุโร!? "

" ท่านมุคุโรน่ะ ตอนนี้.....ฮึก!..... " " โคลม! เธอเป็นอะไรน่ะ ร้องไห้ทำไม? "

" ตอนนี้ท่านมุคุโรถูกขังอยู่ที่คุกวีดิเช่ และพรุ่งนี้.....อาจจะ...ฮึก!.....ฮือ............. "

" พรุ่งนี้ทำไม! มุคุโรจะเป็นยังไง!? " สึนะโยชิถามแบบลนลานเมื่อเห็นโคลมคร่ำครวญยิ่งกว่าเดิม

" พรุ่งนี้....ท่านมุคุโรอาจจะโดนประหารชีวิตค่ะ! " " ว่าไงนะ!? "

" ฉันพูดจริงนะคะ และฉันก็....กลัวมากๆเลย ไม่รู้ว่าถ้าไม่มีท่านมุคุโร.....แล้วฉันจะอยู่ยังไง..... "

" โคลม...... " สึนะโยชิรู้สึกสมเพชตัวเองเมื่อเห็นโคลมพูดเช่นนั้น แต่ทำไม...เขาถึงได้ใจเสียมากไม่แพ้กัน ทั้งที่เขาไม่รู้จักมุคุโรดีถึงครึ่งด้วยซ้ำไป

" บอสคะ! คุณไม่รู้สึกเสียใจบ้างเลยเหรอ? " " เอ๋? ฉันเนี่ยนะ? "

" ก็คุณนั่นแหละ คุณเป็นคนที่ท่านมุคุโรรักมากที่สุด แม้แต่ฉันยังอิจฉาคุณด้วยซ้ำ คนที่ไม่รู้จักตัวตนของท่านมุคุโรจริงๆอย่างคุณจะได้ความรักจากเขามากกว่าฉันได้ยังไง? คุณนี่มัน.....ฮึก!.... "

" .............. " สึนะโยชิไม่โต้เถียงโคลมกลับแต่อย่างใด ได้แต่นิ่งเงียบเท่านั้น

" คุณนี่มันใจร้ายมากเลยนะ ท่านมุคุโรจะเป็นจะตายคุณก็ยังไม่ใยดีกับเขาอีก ทั้งที่เขารักคุณมากแท้ๆ แต่คุณกลับตอบแทนเขาด้วยการทำให้ความรักของเขาเสียเปล่างั้นเหรอ? คุณมันเลวเกินไปแล้ว! "

" ใช่สิ ฉันมันเลวมากอย่างที่เธอพูดนั่นแหละ..... " " เอ๋? ทำไมถึง...... "

" ฉันมันเลวมากเลยใช่มั้ย!? ทั้งที่ฉันน่าจะรู้คนแรกเพราะเป็นบอสวองโกเล่ แต่กลับรู้เรื่องนี้เป็นคนสุดท้าย ฉันก็เสียใจ! เสียใจมากถ้าเขากำลังจะตาย......และอาจจะเสียใจจนแทบใจสลายเลยก็ได้! เป็นไงล่ะ ฉันเลวแก่การตีค่าของเธอมั้ย! ฮึก!...... "

" บอสคะ.....ฉันขอโทษค่ะ...ฉันผิดเองที่พูดแบบนั้น "

" ไม่หรอก....เธอพูดถูกแล้วล่ะโคลม และก็คงมีแค่ฉันคนเดียวที่คิดแบบนี้สินะ.... " สึนะโยชิพูดทั้งน้ำตานองหน้าและเวทนาตัวเองยิ่งนัก


เมื่อนั้น โคลมก็เดินไปยังโต๊ะที่มุคุโรเคยนั่งมาตลอดและหยิบจดหมายในลิ้นชักนั้นออกมาให้สึนะโยชิดู

" นี่เป็นจดหมายของท่านมุคุโรค่ะ เขาบอกว่าให้คุณอ่านคนเดียวเท่านั้น "

และสึนะโยชิก็เปิดอ่านจดหมาย ในเนื้อหานั้นมีอยู่ว่า.....


...................." ถึง...ซาวาดะ สึนะโยชิคุงที่ผมรักมากที่สุด

ผมอยากจะบอกคุณเสียตอนนี้เลย เพราะถ้าไม่บอกในจดหมายฉบับนี้ก็คงไม่มีโอกาสจะบอก

คุณอีกนอกจากเราจะมาตายด้วยกัน^^......ผมล้อเล่นครับ เพราะยังไงผมก็ไม่มีวันตายอยู่แล้วนี่นา

(=_=-li:Wink คุณรู้มั้ยว่าคนที่ผมรักที่สุดเขารักผมมั้ย? คำตอบก็คือ ผมไม่สามารถล่วงรู้ความคิดของ

เขาได้แม้จะพยายามอ่านใจเขาเท่าไหร่ก็ตาม

สึนะโยชิ....คุณทำให้ผมรู้จักคำว่า' รักแรกพบ 'จริงๆ แม้รู้ว่าผมต้องการแค่เล่นๆกับคุณเท่า

นั้น แต่คุณก็ยังอุตส่าห์มาต่อสู้กับผมเพื่อปกป้องคนอื่น ตอนนั้นผมเย้ยหยันในสิ่งที่คุณทำมากๆ

แต่ผมก็ชื่นชมคุณเช่นกัน ถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากปกป้องคุณ แต่คุณคงจะไม่พอใจที่ผมทำแบบ

นั้น ผมรู้ตัวดีว่าคนเลวอย่างผมไม่สมควรไปรักนางฟ้าอย่างคุณ แต่ผมก็ยังอดที่จะหักห้ามใจจากที่

ได้การรักคุณไม่ได้ ถึงผมอยากกลืนกินคุณมากเท่าไหร่ก็ไม่สามารถทำให้คุณมีความสุขได้ ในคืน

วันที่กลับจากผับนั้น ผมรู้สึกมีความสุขที่สุดเหมือนกับฝันไป เมื่อรู้ว่าคุณเองก็คิดแบบผมเหมือน

กัน และคงเป็นวันเดียวที่ผมได้ยินคุณพุดแบบนั้น

สุดท้ายนี้ ถ้าผมขอคุณสักอย่างคุณจะโกรธมั้ย? รบกวนคุณรึเปล่า? ที่ผมจะขอก็คือ...ถ้า

ผมตายไปแล้ว คุณอย่าลืมผมได้มั้ย? แม้ในโลกนี้จะไม่มีใครจำผมได้ แต่ขอให้คุณนึกถึงผมได้

แค่คุณคนเดียวก็ยังดี....ที่ทำให้รู้ว่ามีคนคิดถึงผมอยู่ มันคงจะดีมาก ถ้าคุณใส่แหวนที่ผมให้ไว้และ

ใส่ผ้ากันเปื้อนตัวเดียวที่ผมวางไว้ตรงนั้นในคืนวันนี้(แกจะบ้ารึไงวะ?/สึนะ) เพราะนี่เป็นคืนสุดท้ายที่

เราจะอยู่ด้วยกัน ถ้าคุณไม่ทำล่ะก็........(ไว้รอลุ้นเองละกัน )

ปล.ผมคนนี้ จะรักคุณตราบวันนี้จนวันตาย

และผมจะรอคุณ...My Dear.

โรคุโด มุคุโร "


" ได้สิ.....คืนนี้ฉันจะทำทุกอย่างที่นายต้องการเลยมุคุโร............ได้โปรด..อย่าไปจากฉันเลยนะ! "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Sun Jun 20, 2010 12:55 am

เสียงกระซิบจากสายหมอก(6927) Part2[End]


หลังจากที่สึนะโยชิกลับจากตึกร้างก็เฝ้ารอวันเวลาคอยให้ถึงกลางคืน แต่ดูท่าสึนะโยชิจะร้อนใจมาก เพราะวันนี้เขาเข้านอนตั้งแต่20.00น. จึงทำให้แม่ประหลาดใจมาก

" สึคุง เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมนอนเร็วจัง "

" ผมกำลังรอ....คนบางคนมาหาผมอยู่ครับ "


และแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาจนถึง24.00น.


" สึนะโยชิคุง....ตื่นเถอะครับ ผมมาหาคุณแล้วนะ "

" อือ....มุคุโร...มาแล้วเหรอ "

" ครับ คืนสุดท้ายไม่ให้มาได้ไง " " นั่นสินะ..... "

สึนะโยชิพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ เพราะคืนนี้...เขาไม่อยากให้คนรักในค่ำคืนนี้จากเขาไปเลย

แต่มันคงเป็นไปไม่ได้....เพราะว่าถ้าคืนนี้ไม่พบกัน ทั้งสองก็คงไม่มีวันเจอกันอีกแล้ว


" งั้นเรา....มาเริ่มกันเลยนะครับ "

" ได้สิมุคุโร....นายจะทำอะไรฉันก็เชิญ เพราะว่าคืนนี้ ฉันยกให้นายทั้งหมดเลย...ทั้งร่างกายกายและหัวใจ....... "

ถึงแม้ว่าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่ต้องเจอกัน แต่สึนะโยชิก็ตัดใจจากมุคุโรไม่ได้เลยแม้ตนพยายามจะตัดใจเพียงใด ค่ำคืนนี้เขาก็ยังมีเพียงมุคุโร คนรักของเขาที่จะทอดทิ้งเขาให้อยู่คนเดียวก็ตาม

" หึๆ วันนี้คุณว่าง่ายจังเลยนะครับ ยอมใส่แหวนหมั้นกับชุดที่ผมขอให้คุณใส่ด้วย^^ "

" นี่ นายคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นบ้างมั้ยว่าเค้าอายมากแค่ไหนน่ะ>///< "

" เอาเถอะ ถึงไม่ใช่ไม่ใกล้เคียงกับที่ผมขอไว้แต่คุณก็เซ็กซี่ไปอีกแบบนะ^^ "

" นายจะให้ฉันเอาบิกินี่มาใส่รึไง? แค่ผ้ากันเปื้อนตัวเดียวฉันก็อายจะตายอยู่แล้วนะ "

" จะอายไปทำไมครับ ยังไงที่นี่คนที่เห็นก็มีแต่ผมคนเดียวนี่นา " " บ้า!!!>///< "

" สึนะโยชิคุง ผมดีใจนะที่คุณรอผมที่นี่ ผมนึกว่าคุณจะไม่มาซะแล้ว "

" จะให้ไม่รอได้ยังไงล่ะ แฟนฉันมาหาทั้งคน-///- "

" โอ้....พูดแบบนี้ผมก็อดใจไม่ไหวสิครับ แถมยังใส่ชุดที่อิโรติกแบบนี้อีก จะจับกดซะตอนนี้เลยดีมั้ยเนี่ย คุฟุฟุ.....^///^ " " ไอ้บ้า! ไอ้ทะลึ่ง! ไอ้ลามก!>///< "

มุคุโรอดขำไม่ได้เมื่อเห็นสึนะโยชิเขินจนใบหน้าแสนน่ารักนั้นแดงแป๊ด....ดด... แต่ก็อดเศร้าไม่ได้ เพราะหากแหกคุกมาอีกครั้งล่ะก็...ครวานี้อย่าหวังว่าจะรอดเลย!

" สึนะโยชิคุง คุณอ่านจดหมายนั่นแล้วรู้มั้ยว่ารักคุณมากแค่ไหน มันเป็นจดหมายสั่งเสียของผมก็ไม่ปาน ไม่ต้องกังวลหรอก เพราะผมบอกโคลมว่าให้คุณอ่านคนเดียว เพราะถ้าเขาเปิดล่ะก็... "

" นายจะทำอะไรโคลมน่ะ อย่าเชียวนะ! "

" ผมล้อเล่นน่ะครับ ขืนโคลมตายไปผมจะสิงร่างใครล่ะ? เอ....หรือว่าผมจะสิงร่างคุณดี? "

" มีแต่เรื่องนี้ที่ฉันไม่ยอมเด็ดขาด เมื่อกี้ฉันบอกว่าจะเคลมฉันยังไงก็ได้แต่ห้ามสิงร่างฉันเด็ดขาด! "

" วันนี้คุณยอมเสียตัวเพื่อผมโดยเฉพาะเลยเหรอเนี่ย.....-///- " " ดีใจซะเถอะมุคุโร นายเป็นคนแรกที่ได้ขึ้นคร่อมตัวฉันแบบยินยอมนะ-///- "

" งั้นผมจะพยายามอ่อนโยนนะครับ " " ไม่ต้องหรอก วันนี้น่ะเอาให้เต็มที่เถอะ "


............................................................**..............................................................


" อา....มุคุโร..นายไม่ต้องเก็บกดหรอกนะ " " ผมกลัวคุณเจ็บน่ะครับ "

" ทำไมนายถึงได้ไม่ยอมเอาจริงกับฉันล่ะ? หรือว่านาย.....ไม่เคยรักฉันเลย.... "

" ไม่ใช่แบบนั้น ผมไม่อยากทำให้คุณร้องไห้เพราะผมในสิ่งที่.... " " ถ้านายไม่ทำสิฉันจะร้องไห้! "

" ........คุณเป็นคนพูดว่าคุณต้องการเองนะ? " " แน่อยู่แล้ว ถ้างั้นฉันจะยอมลงทุนแต่งตัวแบบนี้เหรอ?...-///- "

" งั้นผมไม่เกรงใจล่ะนะ! " " อืม.....อะ..อ๊า..........!!! "

" อา....สึนะโยชิ ผมต้องการคุณ......ผมอดทนต่อไปไม่ไหวแล้ว อ๊ะ!!!............ "

" เหมือนกันมุคุโร.......ฉันก็...รักนาย.......อ๊ะ!!!!.............. "


" อะ........อา......อ๊ะ!.........อ๊า!!!!!!!............................... "


...........................................................................................................................


เช้าขึ้นมา มุคุโรหายไป เหลือเพียงแต่สึนะโยชิที่อยู่ในความฝันนั้นคนเดียวเท่านั้น มันก็คงไม่แปลกที่เขาจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เพราะวันนี้....มุคุโรก็ไม่อยู่กับเขาอีกแล้ว

" ฮึก! มุคุโร นายจำเอาไว้ให้ดีนะ ว่าฉันรักนาย.....และนายเป็นคนรักคนเดียวของฉัน! "


เมื่อตื่นขึ้นมา สึนะโยชิได้แต่ทำหน้าเศร้า ไม่มีใครรู้เลยว่าเมื่อเที่ยงคืนนี้เขากับมุคุโรทำอะไรกัน

" เป็นอะไรเหรอครับรุ่นที่สิบ หน้าเศร้าๆนะครับ? " " ไม่มีอะไรหรอกโกคุเดระ เดินต่อเถอะ "


" สวัสดีครับ....สึนะโยชิคุง "

" มุคุโร!? " สึนะโยชิหันไปหาต้นเสียงนั้น แต่ก็ไม่เจอคนเรียกเขาเลย

" อะไรเหรอครับรุ่นที่สิบ " " ฉันคงจะหูฝาดไปเองแหละ ไปกันเถอะ "

แล้วมือหนาจากทางด้านหลังก็โอบกอดมาที่เอวบาง เมื่อสึนะโยชิหันกลับไปก็พบว่า......

" มุคุโร! นายมาได้ยังไง นายยังไม่ตายใช่มั้ย? ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่มั้ย? "

" ไม่ฝาดหรอกครับ ครั้งนี้ผมแหกคุกมา "

" ไม่ใช่ภาพลวงตาแน่นะ? " " ไม่หรอกครับ^^ "

" แหกคุกมาได้ยังไงน่ะ ไหนบอกว่าวันนี้จะประหารไม่ใช่เหรอ? "

" ก็ผมหนีมาเพราะคิดถึงคุณนี่นา หรือว่าอยากให้ผมกลับไปอีก? " " อย่านะ!! "

" สึนะโยชิ.....ผมกลับมาแล้ว ต้อนรับสามีกลับบ้านหน่อยสิ " " สามีเนี่ยนะ?O///O "

" น้าๆ ได้มั้ยครับ? " " .........-////-.......... " สึนะโยชิไม่กล้าตอบอะไร ได้แต่พูดกับมุคุโรว่า.....



" ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ.....มุคุโรของฉัน^^ "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
Admin
BOSS of CartoonClub
BOSS of CartoonClub


ที่อยู่ : Vongola Family

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Mon Jun 21, 2010 7:43 am

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (แกกะจะกรี๊ดอย่างเดียวรึไงเนี่ย)

น่ารักมาเลยอ่า~ หวานจนเลี่ยนไปหมดแล้ว


Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
http://cartoonclubth.forum-motion.net
Prince_The_Ripper
CEDEF
CEDEF


ที่อยู่ : เมืองนามิโมริ

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Tue Jun 22, 2010 4:20 am

ความYไม่มีสิ้นสุดเลยนะอายจัง


[You must be registered and logged in to see this image.] Shi Shi Shi ... I Am Prince The RippeR ![You must be registered and logged in to see this image.]

[You must be registered and logged in to see this image.]
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Tue Jun 22, 2010 4:26 am

Admin พิมพ์ว่า:
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (แกกะจะกรี๊ดอย่างเดียวรึไงเนี่ย)

น่ารักมาเลยอ่า~ หวานจนเลี่ยนไปหมดแล้ว

หวานน่ะสิ

กรี๊ดให้สลบไปเลยยูกิ

สามีเธอกิ๊กกันเอง


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Tue Jun 22, 2010 4:28 am

show พิมพ์ว่า:
ความYไม่มีสิ้นสุดเลยนะอายจัง


แน่นอนอยู่แล้ว

เพิ่่งรู้เหรอว่าไม่สิ้นสุด 55+


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
kyoya11
CEDEF
CEDEF



ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: รักหมดใจ นายม้าพยศ   Tue Jun 22, 2010 4:34 am

Exclusive Special Thanks for Hibari Kyoya


และวันนี้เดี๊ยนก็ได้แขกรับเชิญคนพิเศษท่านหนึ่ง และเขาคนนั้น ผู้อยู่อย่างสันโดษและเด็ดเดี่ยวในกลุ่มสมาชิกวองโกเล่ อีกทั้ง เขาคนนั้นยังเป็นผู้ครองแหวนวองโกเล่ริงค์ธาตุเมฆาด้วยค่ะ เราขอต้อนรับ คุณฮิบาริ เคียวยะค่ะ (ได้เวลาหลบทอนฟาแล้วเราY=Y:|')

" สวัสดีค่ะคุณฮิบาริ คือว่าวันนี้..... "

" อยากพูดอะไรก็พูดมาเถอะครับ ไม่ต้องห่วงครับ เพราะวันนี้ผมไม่มีอารมณ์ขย้ำใครครับ "

" อาค่ะ T_T"|| " (นั่นแหละที่ห่วงล่ะ ขืนมีอารมณ์ขย้ำขึ้นมาก็ซวยสิ)

" งั้นเริ่มเลยละกันนะคะ ว่าทำไมคุณไม่ค่อยคบหาสมาคมกับใครเลยล่ะคะ? "

" ผมไม่ชอบการสุมหัวครับ โดยเฉพาะกับเจ้าสัตว์กินพืช "

" ที่ว่าสัตว์กินพืชนี่คือคุณซาวาดะ สึนะโยชิอย่างนั้นสินะคะ แต่ว่าเมื่อวองโกเล่มีปัญหาอะไรคุณก็คอยหนุนอยู่ตลอดเวลาเลยนี่คะ? "

" นั่นเพราะผมอยากขย้ำศัตรูเล่นๆหรอกนะ ไม่ได้เกี่ยวกับพวกเขาเลยครับ "

" แล้วกับคุณดีโน่จากคาบัคโรเน่แฟมิลีล่ะคะ ในช่วงติวเข้มในศึกวาเรียนั่นเป็นอย่างไรบ้างพอจะเล่าให้เดี๊ยนฟังได้มั้ยคะ "

" ทีแรกที่ผมได้รับแหวนมาครึ่งวงนั้นน่ะผมไม่ได้สนใจอะไรมันเลยสักนิด เมื่อเห็นคุณดีโน่มาฝึกให้ผมในครั้งนั้นมันก็ทำให้ผมคิดว่า แหวนนี่มีความสำคัญมากเลยเหรอ? เขาพยายามเกลี้ยกล่อมผมแต่ผมก็ไม่สนใจ เพราะผมชอบเป็นเจ้านายตัวเองมากกว่า "

" เจ้านายตัวเองที่ว่า หมายถึงว่าไม่ชอบให้ใครมาบงการสินะ "

" แต่ที่ผมยอมฝึก(สำหรับผมเรียกว่าเล่น)กับคุณดีโน่นั้นเพราะผมต้องการจะเห็นคู่ต่อสู้ของผมเสียมากกว่า แต่มันดันเป็นหุ่นยนต์ซะนี่ "

" แสดงว่าไม่ได้คล้อยตามคำเกลี้ยกล่อมเลยสินะเนี่ย=*= "

" ตอนนั้นคิดว่า คู่ต่อสู้จะเป็นใครก็ช่าง แต่ขอให้สู้กับโรคุโด มุคุโรได้อีกครั้งก็พอ "

" อืม...ในช่วงการต่อสู้กับโกรา มอสกาจากศึกชิงแหวนเมฆานั้น คุณรู้สึกอย่าสงไรบ้างเมื่อในวันที่คุณแข่งนั้นเป็นวันที่โรงเรียนคุณมีสภาพเสียหายมากที่สุด "

" โรงเรียนนี้ผมรักมากเลยนะครับ ฉะนั้นใครจะมาทำลายผมก็ยอมไม่ได้เหมือนกัน โดยเฉพาะหัวหน้าฝั่งนั้น(หมายถึงแซนซัส)ที่หลอกให้ผมทำลายโกรา มอสกาตัวนั้น มันทำให้ผมอยากจะขย้ำมันทิ้งซะเดี๋ยวนี้เลย! "

" เอาไว้หลังไมค์ดีกว่านะเดี๊ยนว่า เอาคำถามต่อไปเลยดีกว่า

ผ่านไป5นาที ท่านฮิก็สงบสติอารมณ์ของตัวเองลงได้แล้ว เดี๊ยนก็ขอถามต่อไปเลยนะคะ

" สำหรับในเรื่อง รักหมดใจ นายม้าพยศนี้ ซึ่งเป็นการแต่งเรื่องเกี่ยวกับคุณและคุณดีโน่ คุณพอจะลงความเห็นให้ได้มั้ยคะ? "

" อ้อ! ที่แท้คุณก็เป็นไรท์เตอร์เรื่องนี้เองสินะ? คุณจะให้ผมตอบแบบไหนดีครับ? " (กลัวถามว่าตอบด้วยปากหรือตอบด้วยทอนฟาอ่ะนะToT)

" ก็นะ ไม่ใข่มีแค่คุณคนเดียวหรอกที่โดนน่ะ ไม่เชื่อถามคุณโกคุเดระได้เลยค่ะ แต่ถ้าอยากตอบล่ะก็....... "

" ผมก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกนะที่ว่าผลโหวตที่ออกมาที่ผมเยอะที่สุด ก็ผมเก่งนี่นา " (เอ่อ...ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ คือว่าเรื่องนี้ท่านฮิเด่นที่สุดในเรื่องต่างหาก เพียงแต่เดี๊ยนไม่กล้าพูดก็แค่นั้น เสียวทอนฟามาฟาดหลังน่ะค่ะY_Y )

" ยังไงก็ขอบคุณสำหรับการติดตามมาโดยตลอดครับ (เดี๋ยวค่อยคิดค่าตัวกับไรท์เตอร์เอา)และก็ไรท์เตอร์ครับ ที่ทำให้ผมมาคู่กับคุณดีโน่เนี่ย จะให้ผมตอบแทนอะไรดีล่ะครับ? "

" ไม่ต้องหรอกค่ะ ขอบคุณที่สละเวลาของท่านมานะคะ " " ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวหลังไมค์เราก็คุยกันอีกยาวเลยละครับ " (ท่านฮิยิ้มเหี้ยมๆค่ะ กลัวนะเนี่ยรู้ตัวเปล่าอ่ะ?YoY)

" อ่าค่ะ...ยังไงงานนี้เดี๊ยนก็ไม่รอดอยู่แล้วนี่เนอะ? " " นั่นสินะครับ ฮะๆๆ^^ "


" ฝากติดตามเรื่อง ' รักหมดใจ นายม้าพยศ ' ด้วยนะครับ ผมมาเองทั้งทีอย่ามองข้ามผมเลยนะ ของเขาดีจริง ผมรับประกันได้เลยครับ! "

" วันนี้ขอขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ สวัสดีค่ะ "


[You must be registered and logged in to see this image.]

Spoiler:
 
ขึ้นไปข้างบน Go down
 
รักหมดใจ นายม้าพยศ
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 2ไปที่หน้า : 1, 2  Next

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
CT ศูนย์รวมคนรักการ์ตูนในประเทศไทย!!! :: Cartoon Club Thailand :: Y_Land & Fiction-
ไปที่: